Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Χρυσάνθη Πολύζου, "Ποιήματα"




Ωδή στην ήττα


Ω οι ανεκπλήρωτοι έρωτες
ζωές που τους λείπουν
τα ενδιάμεσα φωνήεντα
χαρές που έχασαν το επιφώνημα
και βούλιαξαν στα αποσιωπητικά...

Άνθρωποι που δειλιάσατε
να αντικρίσετε στα μάτια
τον Έρωτα,
Δειλοί αναχωρητές,
Θιασώτες της Απώλειας,
θέλω να υμνήσω τις ήττες σας.





~*~

Σφαλίζω τα μάτια ν’ αφήσω έξω
το σκοτάδι της απουσίας σου.
Μέσα μου, φως παντού.
Θάλλει η μορφή σου...





~*~

"...και ξαφνικά εξαφανίζεσαι απ’ τη ζωή του άλλου
(ή από τη ζωή γενικότερα), σαν τελικό φωνήεν
κεραυνοβολημένο από απόστροφο.
Χάριν ευφωνίας. Χάριν ρυθμού..."

Πάνος Σταθόγιαννης


Μα εγώ στ’ αλήθεια αντιστέκομαι
Ήμουν φωνήεν για χατίρι σου
όλο καμπύλες ένα όμικρον
ή μάλλον ένα ανοιχτό ωμέγα.
Εδώ κι εμπρός σύμφωνο επίμονο
ένα "ρω" να σου θυμίζει τα θαλασσινά μου κύματα
"νι" να νανουρίσω τον ύπνο σου
και "σίγμα" να γλιστρήσω στα όνειρά σου.





~*~            ~*~

[Δημοσιευμένα στο περιοδικό Εμβόλιμον (τχ. 75-76, 2015)]


~*~

Απόψε πήρα στο κατόπι
κάποια όνειρα...

Ανόσιος κυνηγός και γητευτής
του ανεκπλήρωτου





~*~

Κάνε το σώμα μου
ναό
που θα το κατοικήσει
ο θεός μου





~*~

Κι οι αγαπημένοι μας νεκροί;

Μάτια καιρό λησμονημένα
χείλη που ο ήχος τους ξεθώριασε
φωνές αγαπημένες της σιωπής.

Κι εμείς;

Vivamus atque amemus.

Και βέβαια θα ζήσουμε
σίγουρα θ’ αγαπήσουμε
μα πιο πολύ, θ αγαπηθούμε.





Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο της Χρυσάνθης Πολύζου: http://hellenicpsycheandpoeticeros.blogspot.gr/

Στην εικόνα: Felice Casorati, «The dream of the Pomegranate»,1912